Simpleng Buhay

Biglang sandali, si Zeny ay tumalima at natauhan.

“Tat-tama na, R-ricky, baka hinahanap na ko ni inang” nag-aalalang wika ng batang si Zeny at sabay balikwas sa kanyang pagkakasandal sa dingding ng aking palikuran palabas sa butas na bakod na kanilang unang dinaanan. Si Ricky naman ay bantulot na ring sumunod na lang kay Zeny sa paglabas ng bakod. Sa twitwina ay madalas ng maglaro sa akng isipan ang mga eksenang aking nasaksihan ng hapon na iyon. Di ko mawari na sa mura nilang edad ay nakakaramdam na sila ng makamundong kasiyahan. Lunes, makaraan ang dalawang araw, habang ako’y nagwawalis ng mga tuyong dahon sa ilalim ng mga puno ng mangga, ako’y napalingon sa dakong likuran ng aking bakod dahil sa para bagang may tumatawag sa aking isang bata. Doon ko napagsino kung sino nga tumatawag sa akin. Ito yung batang si Zeny na kasamang namitas nung nakaraan ng isa pang batang lalake.

“Manong, pwede po bang manguha ng mangga?”

“ Ha, a, o sige, ineng, pero wag mong damihan kasi hilaw pa ang iba niyan.”

Galak at nakangiting pumasok agad ang batang paslit sabay tingala agad sa puno ng mangga para maghanap ng mapipitas.

Aba’y alas tres lang ng hapon, ineng , wala naba kayong pasok?” tanong ko habang patuloy ang aking pagwawalis.

“Wala na po kasi hanggang alas 2:30 lang po aming klase, e ayaw ko pa pong umuwi kasi wala naman pong tao sa bahay at nagsasaka pa sina tatay sa bukid at bandang hapon ng alas 5 na po ang uwi niya.”

E, ang nanay mo?”

“Nasa palengke pa po nagtitinda kasama yung nakababata kong kapatid”. Patuloy pa rin ang gala ng kanyang paningin sa puno ng mangga habang nakapameywang pa ang paslit na si Zeny

“Teka ano bang pangalan mo at ilan taon ka na ba?” Napalingon ako sa kanya habang hinihintay ko ang kanyang sagot at doon ko napansin sa nakaside view nyang pagkakatayo ang namumukol pa lang nyang suso na nababanaag ko sa luma at manipis na nyang puting blaws na pamasok sa paaralan. Makinis ang kanyang balat at animo’y mapapansin mo ang magandang hubog ng kanyang katawan lalo pa pag lumaki laki na siya. May maamo siyang mukha at bakas mo sa kanya ang kainosentihan sa kanyang edad.

“ Zenaida po ang pangalan ko at Zeny po ang palayaw nila sa ‘kin. Magsasampung taon na po ako sa isang buwan. Bale nasa Grade 3 pa lang po ako kasi huminto po ako ng pag-aaral nung isang taon kasi kinapos po kami sa pera.”

“Ah, ganon ba? Kawawa ka naman.” Di ko maalis ang pagkakatitig sa kanyang dibdib kahit pa ito ay bagong sumusibol pa lamang at kahit na natatakpan pa ng kanyang uniporme ay halos kitang kita ko no na ang mamula mulang gitna nito. Napadako ang aking paningin sa isang mangang hinog na at mababa lang ang pagkakabitin nito. Kaya’t itinuro ko sa kanya para siya mismo ang pumitas.

“Ayun, Zeny , kaya mo bang pitasin yon. Mababa lang yan.” Tinungo ng batang si Zeny ang kinalalagyan ng mangga at galak na inabot ito sa pagkakasabit. Ngunit kahit aning talon ang kanyang gawin ay di nya ito maabot.

Comments

Scroll To Top