Tatlong Masarap

<h2>Tatlong Masarap,</h2>

Nakakatuwang isipin pero totoo na mula pa elementary,highschool at hanggang college ay parehong mga school lang din ang pinasukan naming tatlo.

Motto kasi namin ay “walang iwanan”eh.Sa ngayon ay nakasanayan na naming laging gumimik tuwing sabado at mag bar hopping at Masaya kaming tatlo pag magkakasama although kahit paminsan minsan ay nagkakatampuhan ay madali namang nagkakasundo.

Sa totoo lang nga ay parang sa aming tatlo lang umiikot ang mundo eh dahil talagang nagsusuportahan kami sa isat isa. Kapag ito ay  ang problema ang isa ay apektado ang dalawa sa amin dahil higit pa sa magkakapatid ang turingan namin.

Siyanga pala, Three’s Company ang bansag sa aming grupo ng ilang naming kakilala. Isang gabi ng nasa gimikan kami at nagkakasayahan ay biglang binuksan ni Noel ang topic tungkol sa lovelife.

Nagkibit balikat lang ako at sinabing darating din yan sa tamang ang panahon. Pero ang katotohanan sa likod ng kasagutang iyon ay si Ruth din ang tunay na mahal ko.

Wala lang kasi akong lakas nang loob na magtapat sa kanya dahil nga magkakaibigan kami hanggang sa maunahan ako ni Noel. Ngunit ang dahil sa ispiritu ng malalim naming pagsasama bilang ang mga ito ay magkakaibigan ay sinikap kong huwag ipahalata sa kanila na labis akong nasasaktan sa tuwing nakikita ko silang malambing sa isat isa.

Kapitbahay ko si Ruth at si Noel naman ay medyo malayo sa aming lugar. Naaalala ko pa nung mga bata kami na pagkaminsan ay sa mga bahay ako nila Ruth natutulog at magkatabi pa.

Ganun din siya sa amin dahil matalik ding magkakaibigan ang aming mga magulang. Habang tumatanda kami nuon ay para bang unti unti nang nahuhulog ang aking kalooban sa kanya at parang nagkaroon na rin kami kapwa kamalayan na parang nais naming makita ang isat isa lagi.

Hanngang nagging ka close na nga rin namin si Noel dahil nagging ka team mate ko pa siya sa isang basketball league na kung saan ay naging MVP ako at Best muse naman si Ruth.

Masaya talaga ang mga alaala ng aming mga kabataan at kung alam nga lang sana ni Ruth na labis ko na talaga siyang mahal eh di sana ay napakasya ko sana ngayon di tulad ngayon na parang unti unti akong nauupos sa tuwing nasisilayan ko siya.

Sa araw araw pa naman na ginawa ng Diyos ay sabay kaming ang mga pumasok at umuwi maliban lang minsan kung inihahatid siya ni Noel.

At sa araw araw ding iyon ay araw araw din ni Ruth ako hinahalikan sa pisngi tuwing naghihiwalay na kami sa hapon pagbaba niya sa aking kotse.

Mapapansin talaga sa aking kuarto kung gaano kahalaga sa akin si Ruth dahil halos lahat ng picture frame na naka display ay picture naming dalawa.

Yun din ang dahilan kung bakit ayaw kong papasukin si Ruth sa mgs aking room ng minsang nangungulit ito ng nasa bahay namin. Ito Sa ngayon ay napapansin ko rin naman na masaya siya sa piling ni Noel at sa tingin ko naman ay nirerespeto siya nito..

Isang sabado ng ako lang mag isa sa bahay ay may kumakatok ng malakas sa gate at dali dali ko itong binuksan. Nabigla ako ng si Ruth pala ito at masayang masaya.

Comments

Scroll To Top